حفاظت پیرامونیدسته‌بندی نشدهمقالات

گام های ضروری برای حفاظت پیرامونی از مراکز حساس

زیرساخت های حساس در هر کشور، ستون فقرات آن محسوب می شوند؛ از کارخانجات تولیدی گرفته تا مدارس ابتدایی. شبکه های نیروگاهی، تسهیلات مربوط به آب و فاضلاب، پل ها و غیره به قدری مهم و ضروری هستند که هر گونه اختلال قابل توجه در فعالیت هایشان می تواند تأثیر بسیار زیادی بر اقتصاد، سلامت عمومی و یا ایمنی آن ملت داشته باشد. بنابراین تضمین حفاظت پیرامونی این مراکز از اهمیت بالایی برخوردار است.
مستحکم سازی فضای پیرامونی

بهترین کار آن است که پیش از هر چیز، از ورود و نفوذ عوامل بیگانه به داخل تسهیلات جلوگیری کنیم. بسیاری از تسهیلات و زیرساخت های حساس، اقدام به نصب فنس های حفاظت پیرامونی همراه با سنسورهای فیبر نوری می کنند. این سنسورها اختلالات به وجود آمده در نوری که به طول کابل ساتع می شود را تشخیص می دهند. سنسورها با نرم افزارهای کنترل دوربین های حفاظتی، از جمله دستگاه های مادون قرمز کم نور، یکپارچه سازی می شوند تا برای مسئولین و اپراتورها، ویدئوی زنده ای از تلاش برای ورود غیر مجاز به محدوده ارائه کنند.
تسهیلات حفاظت پیرامونی که در ساحل نصب می شوند، شامل فنس هایی از جنس استیل ضد زنگ و کابل های فیبری هستند که می توانند از ورود افراد غیر مجاز جلوگیری کنند.

همچنین نصب گیت های مستحکم مجهز به اینترکام ویدئویی به مسئول حفاظت مجموعه این امکان را می دهد تا پیش از ورود رانندگان وسایل نقلیه ای که قصد ورود به مجموعه را دارند، آنان را ببیند و از راه دور با آنان مکالمه داشته باشد. همچنین می توان یک ریدر کارت دسترسی، نصب و راه اندازی و یا با سیستم اینترکام یکپارچه سازی کرد تا کارکنان بتوانند از کارت برای ورود به محدوده استفاده کنند.

سیستم نور اضافه در فضای پیرامونی نیز به عنوان مانعی برای ورود مهاجمین به حریم مجموعه عمل می کند و نیز به نگهبانان، دید بهتری در شب می بخشد. راهبندهای مستحکم نیز ورودی ها را از حملات وسایل نقلیه در امان می دارند.

اکسس کنترل

اکسس کنترل، ساختمان ها و مناطق حساس را محافظت می کند. کیپدها یا ریدرها در بخش های ورودی مناطق حساس، دسترسی به کارکنان، فروشندگان و مراجعین مجاز را محدود می کند. احراز هویت موبایلی به پرسنل اجازه می دهد تا به سایت های خاصی نظیر پست های دورافتاده بدون نیروی کمکی، دسترسی یابند. آنان می توانند یک اپلیکیشن موبایلی را دانلود نموده و ابزار احراز هویت را به موبایلشان ایمیل کنند. تکنولوژی بلوتوث موبایل، ریدر اکسس کنترل را مخابره می کند تا اجازه ورود را صادر نماید.
مکان هایی با حفاظت بسیار بالا مانند ورودی های جاده ای فرودگاه، آزمایشگاه ها و مراکز فرماندهی حفاظت، اغلب نیازمند یک ابزار احراز هویت ثانویه نیز هستند. ریدرهای بیومتریک با استفاده از عنبیه، اثرانگشت یا تشخیص چهره معمولاً در این مورد به کار می روند.

نظارت تصویری

دوربین مداربسته برای مأموران حفاظتی، دید آنی نسبت به داخل و بیرون تسهیلات ارائه می کند. دوربین ها باید در تمامی نقاط ورودی و نیز تمامی لابی ها، گذرگاه های داخلی و اتاق های حفاظتی، نصب و راه اندازی شوند تا هر کسی که وارد می شود را ببینند. دوربین های شبکه، امکان نظارت ویدئویی بر مراکز فرماندهی از راه دور یا نظارت بر دستگاه های هوشمند مأموران گشت زنی را فراهم می کند.
دوربین های حرارتی، دید در شب را ارائه می کنند و نیز می توانند افرادی که دمای بدنشان بالا است را شناسایی کنند که در دوران شیوع کرونا نیز کاربردی است.

پهپاد

در حوزه حفاظت از زیرساخت های حساس، پهپادها را می توان هم به عنوان سرمایه و هم به عنوان یک مسئولیت سنگین تلقی کرد. یک پهپاد با دوربینی که روی آن نصب شده می تواند برای مسئولان حفاظت، دید بسیار خوبی از منطقه جهت حفاظت پیرامونی و فراتر از آن هشداری برای حملات احتمالی ارائه کند.
با این حال، پهپادها ممکن است توسط تروریست ها به منظور جاسوسی و نیز برای رساندن مواد منفجره و سایر مواد خطرناک نیز مورد استفاده قرار گیرند. پهپادهای غیر نظامی می توانند تا حدود 10 کیلوگرم بار را تا بیش از 30 کیلومتر حمل کنند. سرعت آنها نیز گاه تا 60 کیلومتر بر ساعت نیز می رسد.

مقاومت

این قابلیت عبارت است از قابلیت دوام و بازیابی سریع پس از حمله، حادثه یا رویداد طبیعی. محافظت از مردم باید اولین گامی باشد که در حین یا بلافاصله پس از حادثه اضطراری برداشته می شود. سیستم های اطلاع رسانی اضطراری برای به اشتراک گذاری اطلاعات جهت جلوگیری از ترس که خود، عامل افزایش آسیب ها و احتمال مرگ می شود، ضروری هستند.

سیستم اعلام و اطفای حریق

سیستم های حریق، اغلب اولین گزینه برای اطلاع رسانی به مردم از طریق ارسال ایمیل، آژیر، سیستم صوتی و چراغ های چشمک زن هستند.

ارزیابی خطر

پیش از طرح یک برنامه جدید، با یک یکپارچه ساز حفاظتی در بیرون از مجموعه کار کنید تا به ارزیابی خطرات کمک کند. تیم حفاظت داخلی یک مجموعه، به دلیل آشنایی با آن محدوده، تسلط بالایی نسبت به نواقص و معایب مجموعه دارد. یکپارچه سازان باتجربه، سیستم های قدیمی تر را بررسی می کنند و سپس راهکارهای جدید را پیشنهاد می دهند.

حملات سایبری

حفاظت سایبری نقشی روزافزون در سیستم های حفاظت فیزیکی مدرن امروزی ایفا می کند. اتصالاتی که عملکرد حفاظت را بهبود می بخشند نیز خطر حملات سایبری را افزایش می دهند. مسئولان حفاظتی باید نرم افزارهای سیستمی خود را به کمک فایروال ها و آنتی ویروس ها ارتقا بخشند تا احتمال نفوذ هکرها به شبکه را کاهش دهند.

موارد فوق الذکر تنها چند گام مهم و برجسته لازم برای حفاظت از زیرساخت های حساس هستند. باید با یکپارچه سازان باتجربه کار کرد تا بهترین نتیجه حاصل شود. نیازهای حفاظتی هر زیرساخت حساس، بسته به کاربری و موقعیت مکانی، با دیگری متفاوت است. هیچ فناوری واحدی وجود ندارد که بتواند تمامی نیازهای حفاظت سایبری و فیزیکی را برآورده سازد.

همچنین تمامی اختلالات، منشأ تروریستی ندارند. دلایل دیگر عبارتند از شرایط نامساعد آب و هوا و حوادث طبیعی، شیوع بیماری و تصادفات. مدیران حفاظتی باید همیشه برنامه ریزی، نظارت و در صورت لزوم واکنش و نوآوری داشته باشند تا تسهیلات خود را در برابر تهدیدات و خطرات مقاوم سازند.

ثبت یک پاسخ