مقالاتنظارت تصویری

حریم خصوصی و آنچه تولیدکنندگان درباره آن به شما نگفته اند

موضوع حفظ حریم خصوصی روز به روز مهم تر می شود. در این مورد قوانین و مقرراتی نظیر GDPR (قانون جهانی حریم خصوصی داده ها) کاربران را موظف کرده تا هنگام کار با دوربین حفاظتی خود، حفاظت حریم خصوصی خود را در نظر بگیرند. تولیدکنندگان نیز قابلیت های مرتبطی را در محصولات خود اضافه می کنند تا نیازهای کاربر را برطرف سازند.

پیشگیری از وقوع حادثه

مدت ها است که نظارت تصویری نقش ارزشمندی در حفاظت از دارایی های کاربران ایفا می کند. داده های ثبت شده در سیستم نظارت تصویری می تواند به بررسی هوشمندانه بعد از وقوع حادثه کمک کند. علاوه بر این، نظارت تصویری می تواند نقش پیش بینی کننده ای داشته باشد که روز به روز بر این قابلیت آن نیز افزوده می شود و ویدئوآنالیتیک با تشخیص فعالیت های ناهنجار و غیر متعارف از وقوع حادثه جلوگیری می کند.

با این حال، تمرکز بالای دوربین های نظارتی، ناخودآگاه دغدغه های حریم خصوصی را افزایش می دهد. اگر این اطلاعات دچار نشت شوند چه خواهد شد؟ در حقیقت، این دغدغه ها نهادهای نظارتی مربوطه را بر آن داشته اند تا قوانین و مقرراتی را وضع کنند، که یکی از مهم ترین این قوانین GDPR است و بر اساس آن اینکه حریم خصوصی افراد چگونه باید حفظ شود را دیکته می کند. تنها با مشارکت حفظ حریم خصوصی در فناوری های ویدئویی، نظارت تصویری می تواند ارزش خود را به حداکثر برساند و خدمات رسانی بیشتری انجام دهد.

الزامات GDPR برای کار با دوربین مداربسته

این روزها، با اجرای قوانین و مقررات حریم خصوصی نظیر GDPR، کاربر نهایی هنگام استفاده از نظارت تصویری، شاید لازم باشد اقدامات بیشتری در مورد حفاظت از حریم خصوصی افراد انجام دهد. یک مثال در این مورد، پوشاندن چهره افراد است. در موارد خاص، مانند به اشتراک گذاری ویدئو با مسئولان مربوطه، کاربر باید افراد غیر مرتبط یا عابران حاضر در صحنه را بپوشاند و تنها افرادی را واضح نگه دارد که مد نظر هستند. در این مورد، کاربر می بایست قابلیت پوشاندن چهره یا face masking را در دوربین ها یا نرم افزار VMS فعال نماید، که بسیاری از آنها قابلیت های حفظ حریم خصوصی را دارند و می توانند به کاربران نهایی در صنایع مختلف و سناریوهای گوناگون خدمات رسانی کنند.

نمونه هایی از این موارد عبارتند از:
  • هر محدوده کاری که نیاز به نظارت و حفظ حریم خصوصی دارد. بازارها و صنایعی نظیر بهداشت و درمان، فروشگاه ها، صنایعی همچون پردازش و تولید، لجستیک، آموزش، ادارات و مراکز دولتی.
  • دوربین هایی که قابلیت دید بیرون از محدوده مجازشان را به منظور نظارت دارند (مثلاً مجموعه های مجاور) می توانند از قابلیت پوشاندن حریم خصوصی موجود در آن مناطق استفاده کنند. برای دوربین های PTZ، پوشاندن دید نواحی که مد نظر نیستند به ویژه با توجه به توانایی این دوربین ها در زوم کردن روی جزئیات از فواصل دور و نیز وسعت دید بالایی که دارند، بسیار حائظ اهمیت است.
  • موارد کاربری ایمنی/ حفاظتی و حریم خصوصی که در آن هدف اصلی، قابلیت نظارت بر حرکات و فعالیت ها از راه دور است، نه تشخیص افراد. این موارد عبارتند از اتاق های بیمار، استخرهای شنا و مراکز تولید و فرآوری مواد غذایی.
  • موارد کاربری راندمان عملیاتی که در آن هدف اصلی، قابلیت نظارت بر حرکات و فعالیت ها از راه دور است، نه تشخیص افراد. این موارد عبارتند از یک مرکز ورزشی که در آن ممکن است هدف کاربر از نظارت ویدئوی، نظارت بر میزان ازدحام و شلوغی مکان است.

ثبت یک پاسخ